บทที่ 37

อเดเลด

จันทราธาตุแล่นพล่านในสายเลือดราวกับเพลิงเหลวที่แผดเผา ทุกจังหวะการเต้นของหัวใจยิ่งส่งมันแทรกซึมลึกเข้าไปในเนื้อหนังมังสา ข้าดิ้นทุรนทุรายบนพื้นหินอันเย็นเยียบ แผ่นหลังแอ่นโค้งเมื่อคลื่นความเจ็บปวดรวดร้าวซัดกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง ความเจ็บปวดนั้นเกินกว่าสิ่งใดที่ข้าเคยประสบมา ราวกับกระดู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ